Obraz ultrasonograficzny chłoniaków nieziarniczych jamy brzusznej u dzieci
Journal of Ultrasonography 2013; 13: 373–378
DOI: 10.15557/JoU.2013.0040
STRESZCZENIE

Wprowadzenie: Chłoniak nieziarniczy Burkitta stanowi około 25% chłoniaków wieku rozwojowego. Guz ten lokalizuje się głównie w jelitach (z predyspozycją do okolicy krętniczo-kątniczej), w węzłach chłonnych krezki i przestrzeni pozaotrzewnowej. Objawy kliniczne choroby są niespecyficzne: bóle brzucha, wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, objawy ostrego brzucha sugerujące zapalenie wyrostka robaczkowego lub wgłobienie jelitowe. W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej chłoniak Burkitta może mieć różną manifestację, co wiąże się z punktem wyjścia zmiany. Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie obrazu ultrasonograficznego chłoniaków Burkitta jamy brzusznej u dzieci. Materiał i metoda: Analizie poddano 15 dzieci z chłoniakiem nieziarniczym Burkitta jamy brzusznej. Średnia wieku pacjentów wynosiła 9,5 roku. Badania ultrasonograficzne jamy brzusznej oraz przewodu pokarmowego wykonano aparatem Siemens, stosując głowicę convex 3,5–5 MHz i liniową L4 – 7,5 MHz. Wyniki: W badaniu ultrasonograficznym w analizowanej grupie 15 pacjentów u 3 (20%) patologiczna masa zlokalizowana była w ścianie żołądka, u 10 (67%) w okolicy krętniczo-kątniczej, u 2 (13%) proces był rozsiany w jamie brzusznej. U 12 pacjentów z rozpoznanym nieziarniczym chłoniakiem Burkitta w lokalizacji pozażołądkowej stwierdzono różną morfologię zmian w obrazie ultrasonograficznym. Wnioski: Obraz kliniczny oraz ultrasonograficzny chłoniaka Burkitta jamy brzusznej u dzieci może się różnie manifestować. Dokładna ocena w badaniu ultrasonograficznym wszystkich narządów jamy brzusznej głowicami convex i liniową zwiększa szanse prawidłowego rozpoznania.

Słowa kluczowe: ultrasonografia, węzły chłonne u dzieci, chłoniak Burkitta