Ultrasonografia języka w makroglosji – opis przypadku
Journal of Ultrasonography 2013; 13: 460–463
DOI: 10.15557/JoU.2013.0050
STRESZCZENIE

Niniejsza praca jest próbą oceny przydatności ultrasonografii w diagnostyce powiększenia języka (macroglossia). Rola ultrasonografii w diagnostyce miejscowych patologii języka, takich jak nowotwory, ropnie, ziarniniaki, jest już dobrze ugruntowana od ponad 20 lat. Rzadziej bierze się pod uwagę przydatność tej metody w diagnozowaniu makroglosji na tle chorób systemowych. Punktem wyjścia rozważań stał się przedstawiony przez nas przypadek 59-letniego chorego z powiększeniem języka bardzo dużego stopnia. Pacjent z trudem mówił i z trudem spożywał posiłki. Ponadto skarżył się na obrzęk i bóle stawów nadgarstkowych i międzypaliczkowych bliższych. Ultrasonografia języka ujawniła zatartą strukturę języka, z wyrazistym, nieregularnym wzorcem naczyniowym uwidocznionym w kolorowym dopplerze. Uzyskany przez nas obraz pozwolił wykluczyć miejscową patologię języka i skierował rozważania diagnostyczne na nowe tory – wzięto pod uwagę choroby z odkładania immunoglobulin (choroby depozytowe). Uważamy, że opisywany przez nas ultrasonograficzny obraz języka był pomocny w procesie diagnostycznym. Dochodzenie do końcowej, właściwej diagnozy było w przypadku naszego chorego wyjątkowo żmudne. Podejrzenie choroby depozytowej zostało odrzucone podczas uprzednich hospitalizacji w dwóch kolejnych szpitalach. Powodem był ujemny test diagnostyczny na barwienie depozytów tkankowych czerwienią kongo. Właściwym rozpoznaniem okazała się rzadka postać choroby depozytowej: choroba łańcuchów lekkich lambda z objawami amyloidozy. Diagnoza ta została oparta na wnikliwej diagnostyce hematologicznej. Wykazano w surowicy krwi bardzo wysokie stężenie wolnych lekkich łańcuchów lambda, a w bioptacie szpiku 13% komórek plazmatycznych. Pacjent został poddany cyklom chemioterapii.

Słowa kluczowe: macroglossia, choroba lekkich łańcuchów, amyloidoza AL, ultrasonografia, metoda dopplera