Tętniaki tętnic trzewnych – podział, diagnostyka i leczenie
J Ultrason 2018; 18: 148–151
DOI: 10.15557/JoU.2018.0021
STRESZCZENIE

Tętniaki tętnic trzewnych należą do rzadkich patologii. Śmiertelność z powodu ich pęknięcia jest wysoka, szacowana nawet na 25–75%, dlatego też wykrywanie każdego przypadku odgrywa ważną rolę. Tętniaki tętnic trzewnych są zazwyczaj asymptomatyczne i znajdowane przypadkowo podczas badania wykonywanego z innych wskazań. Badania autopsyjne sugerują, że większość bezobjawowych zmian pozostaje niezdiagnozowana za życia, a tym samym częstość występowania tętniaków trzewnych w populacji jest wyższa. Manifestacja pękniętego tętniaka zależy od jego lokalizacji i może przebiegać jako krwotok wewnątrzotrzewnowy, krwotok do przewodu pokarmowego oraz układu wrotnego z towarzyszącym nadciśnieniem wrotnym i krwawieniem z żylaków przełyku.Szeroki dostęp do takich metod diagnostycznych jak ultrasonografia, tomografia komputerowa czy też obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego pozwala na ustalenie właściwego rozpoznania oraz zaplanowanie i wybór odpowiedniego leczenia. Po zabiegu metody te umożliwiają ocenę skuteczności postępowania, a w przypadkach niekwalifikujących się do leczenia służą do monitorowania wielkości tętniaków i wykrycia ewentualnych powikłań. Rodzaj leczenia zależy od rozmiarów tętniaka, przebiegu choroby, ryzyka pęknięcia oraz ryzyka związanego z leczeniem operacyjnym lub wewnątrznaczyniowym. Metodą z wyboru w większości przypadków jest zabieg wewnątrznaczyniowy. W celu wyłączenia tętniaków z krwiobiegu wykorzystywane są spirale embolizacyjne, EVOH (ethylene vinyl alcohol), stenty, stenty „gęsto plecione”, stentgrafty, kleje histoakrylowe (lub połączenie tych metod).

Słowa kluczowe: tętniak, tętnice trzewne, ultrasonografia dopplerowska