Wariant rozwojowy chrząstki gruczołu tarczowego
J Ultrason 2019; 19: 171–172
DOI: 10.15557/JoU.2019.0026
STRESZCZENIE

Badanie ultrasonograficzne szyi jest podstawową metodą obrazowania, powszechnie stosowaną w przypadkach ostrego i przewlekłego bólu lub obrzęku szyi. Optymalna diagnostyka pacjenta wymaga odpowiedniej wiedzy w zakresie prawidłowych wyników badań ultrasonograficznych. Choć chrząstka tarczowata krtani rzadko podlega analizie ultrasonograficznej, metoda ta pozwala na wykrycie pewnych odmian anatomicznych. Odmian tych nie należy mylić z patologiami. Przedstawiony opis przypadku koncentruje się na torbielopodobnych zmianach chrząstki tarczowatej, stanowiących rzadkie zmiany wykrywane przypadkowo podczas badania obrazowego. Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie obrazu tych torbielopodobnych formacji w badaniu metodą ultrasonografii i rezonansu magnetycznego. Są to zmiany o charakterze łagodnym, pozbawione znaczenia klinicznego i niewymagające przeprowadzenia dodatkowych badań.

Słowa kluczowe: chrząstka tarczowata krtani, wariant rozwojowy, ultrasonografia